عدم اطمینان محیطی

عدم ­اطمینان یکی از جنبه­های محیط خارجی است که در نتیجه سه موقعیت بوجود می­آید:

  1. فقدان اطلاعات در خصوص عوامل محیطی مرتبط با موقعیت تصمیم­گیری موردنظر.
  2. عدم توانایی در تعیین احتمالات با هردرجه­ای از اطمینان در مورد این­که چگونه عوامل محیطی بر موفقیت یا شکست آن واحد تصمیم­گیری سازمان بخصوص اثر می­گذارند.
  3. فقدان اطلاعات در رابطه با هزینه­های مربوط به یک تصمیم یا فعالیت نادرست. محققان بسیاری نشان دادند که جنبه­­های اطمینان و عدم­اطمینان محیطی، در واقع یک بعد محیط است و آن برداشت تصمیم­گیرنده از اطلاعات مرتبط با محیط است و به همین دلیل به آن عدم­اطمینان محیطی درک شده می­گویند(رضوانی و همکاران،1391)

مارکویچ درسال 1974 بیان می­کند که در سه حالت می­توان محیط را غیر تکراری نامید:

  1. هنگامی که افراد از دسترسی به اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم گیری شکایت دارند.
  2. در مورد صحت بخش اطلاعات تردید وجود دارد.
  3. تصمیم­گیرنده در مورد ترتیب طبقه­بندی اطلاعات موردنیاز نامطمئن است(رضوانی وهمکاران، 1391)

امری و تریست[1] در سال 1965، تغییر را به­عنوان مهمترین جزء محیط خارجی می­دانند ­و عدم­اطمینان محیطی را به­عنوان مشخصه غالب یک محیط پرتلاطم به شمار می­آورند(امری وتریست، 1965: 21) علاوه براین لارنس ولورنش[2] درسال 1967 در تحقیقات خود اشاره می­کنند که محیط­های ناهمگون سبب ایجاد رفتارهای سازمانی متفاوت می­شوند. پرسشنامه محیطی آن­ها، سنجش عدم­اطمینان محیطی در سه بخش بازاریابی، تولید و تحقیقات را نشان می­دهد. پاسخ به سوال­ها شامل، برداشت­های پاسخ­دهندگان در مورد چگونگی(1)عدم­ روشنی اطلاعات (2)عدم­قطعیت کلی روابط علی ومعلولی(3)کمبودحیطه مشخص بازخورد در ارتباط با نتایج هر بخش عملیاتی، بوده است(برومند، 1385: 267) دانکن[3] در سال 1972در بررسی مفهوم عدم ­اطمینان محیطی، دو جزء اولیه لارنس و لورنش را مورد تأیید قرار داده و سومین جزء خود را به آن­ها افزوده است. دو جزء اولیه عبارتند از:

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   تعریف سرسختی روانشناختی

کمبود اطلاعات درباره عوامل محیطی مرتبط با موقعیت اتخاذ تصمیم.

کمبود آگاهی در مورد میزان زیان سازمان درصورتیکه تصمیم نادرست اتخاذ گردد.

سومین جزئی که دانکن ارائه نمود، عدم توانایی در تعیین میزان احتمالات با هردرجه اطمینان اثرگذاری عوامل محیطی برموفقیت ویا شکست واحد تصمیم­گیرنده در اجرای وظایف خود، بوده است(برومند، 1385: 267).

اگر یک شرکت بخواهد فعالیت­هایش را به بازارهای جدید گسترش دهد که به نظر متفاوت از بازارهای داخلی وخارجی است موضوع عدم­اطمینان به وجود می­آید(اسچیمد و دیگران[4]، 2011)

زهرا در پژوهشی که در سال 1996 انجام داده به این نتیجه رسیده است که در محیط­های با عدم اطمینان فناوری بالا، فرصت­های نوظهور بسیار بیشتر از محیط­های با عدم اطمینان فناوری پایین است و فوراً این فرصت­ها منافع بالقوه برای شرکت و همچنین امکان موفقیت شرکت را به وسیله به­کارگیری راهبرد اکتشاف افزایش می­دهد. از طرف دیگر، در محیطی با سطوح  بالای عدم اطمینان محیطی، خطرهای بالقوه مربوط به تأکید بیش از حد روی راهبرد اکتشاف افزایش می­یابد. در محیط­های با عدم اطمینان محیطی بالا شرکت­ها با خطرهای بیشتری مواجه می­شوند و توانمندی­های احتمالی­شان به سرعت منسوخ می­گردد(زهرا، 1996)

 

[1] Emri & Terist

[2] Larensh & Lorensh

[3] Donken

[4] Schemed & et al