دانلود پایان نامه

فناوری اطلاعات و گردشگری

مطالعات اخیر مرتبط با فناوری اطلاعات و ارتباطات و گردشگری بیانگر آن است که فناوری نشان داد که بعضی از اطلاعات و ارتباطات، این صنعت را متحول کرده است. به عقیده پون[1] چالش‌های عمده‏ای که صنعت گردشگری با آن مواجه است، به رابطۀ فناوری اطلاعات و ارتباطات و صنعت گردشگری بستگی دارد. او تغییرگردشگری سنتی به گردشگری جدید را مطرح کرد. فناوری در زنجیره ارزش صنعت گردشگری دارای نقش استراتژیک (راهبردی) است. اینکپن[2] و شلدون[3] خصوصیات اصلی ساختار صنعت گردشگری را آزمون و اثر فناوری‏های نوین را در صنعت بررسی کرده­اند. کاربرد فناوری اطلاعات در زمینه‏های مختلف هواپیمایی، هتلداری، حمل و نقل ریلی و جاده‏ای از عوامل مهم شکل‌گیری سیستم توزیع جهانی به شمار می‌روند. ورثنر[4] (1999) در تشریح ساختار صنعت گردشگری از مفاهیم فناوری اطلاعات (سخت­افزار، نرم افزار)، مدیریت اطلاعات، شبکۀ هوشمند، همگرایی سیستم و تجارت الکترونیکی استفاده کرده است.

جنیفر[5] (2005) نشان داد که اینترنت وفناوری اطلاعات و ارتباطات صنعت گردشگری را در چین به تدریج تغییر داده است. آنها با استفاده از مبانی نظری در خصوص فناوری اطلاعات و گردشگری الکترونیکی، اثر کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات را در صنعت گردشگری در چین آزمون نمودند.

چهار ویژگی مهم را می‌توان به عنوان دلایل تجویز گسترش استفاده از فناوری اطلاعات، برای رونق صنعت گردشگری مطرح نمود:

  1. نخستین ویژگی، پایین بودن متوسط سرمایۀ لازم برای ایجاد هر شغل در حوزه‏های مرتبط با فناوری اطلاعات در این صنعت است. به ویژه با توجه به کمبود شدید منابع سرمایه‌گذاری در کشور از یک سو و زیاد بودن تعداد متقاضیان اشتغال از سوی دیگر، این ویژگی بسیار اهمیت می‌یابد. در واقع، گسترش شغل‌های مرتبط با اینترنت، باعث می‏شوند تا بدون نیاز به سرمایه‏گذاری‌های هنگفت، بتوان تعداد قابل توجهی شغل جدید در این صنعت ایجاد نمود و چنین مسئله‌ای به خصوص برای کشورهایی که با کمبود منابع مالی برای سرمایه‌گذاری در این بخش مواجه هستند، می‌تواند بسیار با اهمیت تلقی گردد.
  2. ویژگی دوم این است که با رشد سریع تقاضا در سطح دنیا برای خدمات مرتبط با فناوری اطلاعات از قبیل تبلیغات، بازاریابی، برنامه نویسی، خدمات امنیت شبکه و تولید محتوا برای سایت‌های اینترنتی درگردشگری، گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات در این بخش ضروری به نظر می‌رسد.
  3. ویژگی مهم دیگری که باعث تأثیر مثبت توسعۀ فناوری اطلاعات روی صنعت گردشگری می‌شود، عبارت است از: نقش مهم فناوری اطلاعات و ارتباطات در کاهش هزینه توسط تعداد زیادی از بنگاه‌های اقتصادی و ادارات دولتی در ارائه خدمات به گردشگران؛ مثلاً از طریق خدمات الکترونیکی، متوسط زمان لازم برای حضور آنها در محل کار کاهش می‌یابد. چنین روندی منجر به صرفه جویی در هزینه‌های جانبی ناشی از حضور آنها در محل کار می‌شود.

امروزه، کشورهای در حال توسعه در حقیقت از سود ناشی از فرصت‌های به دست آمده صنعت گردشگری بهره نمی‌برند و این کشورهای توسعه یافته و ثروتمند هستند که با توجه به داشتن امتیازات فناوری، بیشتر اطلاعات و خدمات گردشگری کشورهای در حال توسعه را در اختیار می‌گیرند و سهم بالایی از سود را به کشورهای خود باز می‌گردانند. به طوری‌که در سال 2004میلادی، 85 درصد از سود صنعت گردشگری در آفریقا، 80 درصد از سود حوزه کارائیب، 70درصد از سود کشور تایلند و 40 درصد از سود کشور هندوستان به سمت کشورهای توسعه یافته برگشته است (تیموثی و نیاوپان، 1389).

استفاده از تکنیک­های واقعیت مجازی در توسعه گردشگری پایدار، نگرش جدیدی به گردشگری ایجاد کرد و بازدیدکننده مجازی را بوجودآورد. با به بوجود آمدن این مکان، فرد می­تواند از مکان­های مختلفی از قبیل موزه، مناظر طبیعی، زیارتگاه­ها و آثار باستانی دور از دسترس، به طور مجازی دیدار کند. به همین­سبب، واقعیت مجازی توانایی فراهم­کردن تجربیاتی را دارد که فراتر از توانایی­های عادی هر شخص است و آن، انتقال از دنیای فیزیکی به دنیای تصویر و تصور است. در حقیقت، تکنولوژی، واقعیت مجازی، جغرافیای مجازی و مکا­‌های مجازی و در نتیجه، گردشگری مجازی را به وجود
می­آورد که دربردارنده تجربه واقعیت مجازی است. تأثیر واقعیت مجازی بر صنعت گردشگری به سرعت تحول تکنولوژی و نحوه آن، همچنین قیمت آن و میزان دسترسی به آن در درون جامعه بستگی دارد. در این نوع گردشگری، جنبه‌های خوب و دیدنی مکان، برجسته و جنبه‌های بد به حاشیه رانده می­شود و نوعی گزینش‌گری و بازنمایی هدفمند اجرا می­شود. هرچند گردشگری، با بهره­گرفتن از تکنولوژی­های جدید و واقعیت مجازی، سعی دارد بیشتر با حواس انسان درگیر شود، ولی در امتداد توسعه کمی، حواس انسان است (کریمی و همکاران، 1389: 4).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   استراتژی جبران خدمات

2-10-1. گردشگری الکترونیکی

سازمان جهانی گردشگری[6] واژه گردشگری الکترونیکی را اینگونه تعریف می­کند: واژه “گردشگری الکترونیکی” بمعنای کاربرد کسب و کار الکترونیکی[7] در مسافرت و گردشگری است. گردشگری الکترونیکی یعنی دیجیتالی شده همه فرایندها و زنجیره­های ارزش در گردشگری، مسافرت و میهمان پذیری و فراغت. نکته قابل توجه در این واژه آنست که گردشگری الکترونیکی بمعنای گردش یا سفر بصورت الکترونیکی نیست. اگر چه سفرهای مجازی[8] نیز می­تواند زیر مجموعه­ای از فعالیت­های مورد نظر این واژه باشد. بلکه مفهوم گردشگری الکترونیکی شامل کلیه اجزای کسب و کار (تجارت الکترونیک، بازاریابی الکترونیکی، مالی الکترونیکی، حسابداری الکترونیکی، مدیریت منابع انسانی الکترنیکی، تحقیق و توسعه الکترنیکی و تولید الکترونیکی) و همچنین راهبردهای الکترونیکی شامل برنامه­ریزی و مدیریت الکترونیکی برای کلیه بخش­های صنعت است.

فناوری اطلاعات به عنوان یکی از اجزای محیط خارجی صنعت گردشگری می­باشد که بگونه­ای می­توان آنرا واسط و رابط محیط درونی و بیرونی صنعت دانست. واژه گردشگری الکترونیکی را می­توان یک مفهوم میان رشته ای مشتمل بر سه جز زیر دانست

هافمن (2005) چند عامل را، علت اصلی یکپارچگی صنعت توریسم و فناوری اطلاعات
می­داند:

  • نیازهای اقتصادی، بعلت وجود رقابت جهانی سازمان­های نیازمند دستیابی به حداکثر کارائی در سطح جهان هستند.
  • گسترش بسیار زیاد تکنولوژی و اینترنت در زندگی روزمره مردم و نیز پیدایش تلفن­های همراه نسل سوم
  • بهبود نسبت سود به سرمایه گذاری[1] انجام شده در فناوری اطلاعات و یا بعبارتی افزایش پایایی تکنولوژی
  • افزایش توقعات و سطوح انتظار مشتریان، تمایل آنها برای درک ارزش افزوده بیشتر و آگاهی بیشتر آنها از محصولات رقبا

عواملی که با استفاده از بکارگیری فناوری اطلاعات سبب ارتقا سطح رضایت مشتری می­شوند، شامل:

  • کاهش فاصله میان انتظارات و تجربیات حاصل از سفر، با استفاده از ابزار شبیه­سازی مجازی قبل از سفر
  • امکان دسترسی به گزینه­های بیشتر وحق انتخاب متنوع­تر
  • درک بهتر سازمان­ها از نیازهای مشتریان بر اساس ویژگی­های آنها و داده کاوی
  • ارائه قیمت­های متنوع و تا حد زیاد بسته به نظر مشتری (مدل­های جدید کسب و کار امکان قیمت­گذاری را از سوی سازمان بسمت مشتری تغییر داده است مانند)
  • خدمات شخصی سازی شده، مثل سرگرمی­ها و یا پذیرایی شخصی در اتاق یا بهنگام پرواز
  • کاهش کاغذ بازی و امکان انجام امور تکراری و خسته کننده بوسیله فناوری اطلاعات (ترخیص مسافر و ارائه فاکتور از طریق ارسال پیام­های کوتاه، چک کردن اتاق بوسیله تلویزیون­های مدار بسته، در هنگام تحویل اتاق)
  • شناخت سابقه مشتری
  • هماهنگی میان واحدها امکان ارتقا سرویس­دهی را فراهم می­کند
  • برطرف شدن مشکلات مکالمه­ای بر اساس ترجمه همزمان از زبان­های متداول بازار هدف
  • تفکیک کردن مشتریان بر اساس سبک زندگی، نگرش و خواسته­هایشان و نه صرفاً وضعیت دموگرافیک آنها

[1] ROI – Return On Investment

[1]– Poon

[2]– Inkpen

[3]– Sheldon

[4]– Werthner

[5]– Jenifer

[6]. UNWTO

[7] e-Business

[8] Virtual trips